[11] Czyńcie to na moją pamiątkę – Pascha

Pascha, Noc Paschalna, czy Wigilia Paschalna to zdecydowanie najważniejsze święto w roku dla każdego chrześcijanina, które rozświetla i promieniuje dając moc duchową na kolejny rok. Pascha czyli inaczej „przejście”. Pascha to przejście z ciemności do światła, pascha to przejście z niewoli do wolności, pascha to przejście ze śmierci do życia, pascha to przejście od pogaństwa do chrześcijaństwa, pascha to przejście od starego, grzesznego człowieka do nowego człowieka zanurzonego i żyjącego w Panu Bogu.

Pacha to noc stworzenia świata przez Pana Boga, Pascha to noc próby wiary Abrahama, Pascha to także noc wyjścia Izraelitów z Egiptu i wreszcie Pascha to noc Mesjasza, który umarł i zmartwychwstał, dzięki Niemu zostały skruszone więzy grzechu i śmierci, oraz szeroko otworzyły się bramy do Niebieskiego Jeruzalem.

Pascha to święto, które  nakazał obchodzić sam Pan Bóg: „Macie upamiętnić ten dzień. Będziecie go obchodzić jako święto Pana. Po wszystkie pokolenia świętowanie go będzie wiecznym przykazaniem” (Wj 12, 14). Również Jezus Chrystus, w przeddzień Paschy w Wieczerniku ustanawia sakrament Eucharystii, daje nam swoje życiodajne ciało i krew oraz wypowiada słowa: „Czyńcie to na moją pamiątkę”.

W samo święto Paschy staje się On niewinnym barankiem paschalnym bez skazy idącym dobrowolnie na mękę i śmierć: „Podałem grzbiet mój bijącym i policzki moje rwącym mi brodę. Nie zasłoniłem mej twarzy przed zniewagami i opluciem.” (Iz 50,6). Pieczętuje przy tym wszystkim Nowe Przymierze jak zapowiedział: „Ten kielich jest nowym przymierzem w mojej krwi, która jest wylana za was” (Łk 22, 19).

[11.1] Pascha, a lud Izraelski w Egipcie

Zaczątki święta Pascha sięgają już czasów przed Mojżeszem. Święto to obchodzono w czasie pełni księżycowej na wiosnę, to znaczy czternastego dnia miesiąca Nisan. Święto Pascha dla Izraelitów nabrało jednak prawdziwego znaczenia przy wyjściu z Egiptu. Zanim to jednak nastąpiło, należy przypomnieć w jakiej ciężkiej sytuacji byli Izraelici. Mieszkali oni już około czterystu lat w Egipcie, gdy za czasów Ramzesa XII, faraon zaciągnął Żydów do budowy miast, a ich życie odmieniło się, stracili wolność, musieli pracować w ciężkich i nieludzkich warunkach. Podczas długich negocjacji między Mojżeszem – który chce wyciągnąć Izraelitów z Egiptu – a Faraonem – Pan Bóg zsyła dziewięć plag i wreszcie również dziesiątą, w której przechodzi On sam przez kraj i zabija wszystko, co pierworodne.

Izraelici ratują się poprzez zaznaczenie swoich futryn drzwi krwią jednorocznego baranka bez skazy, jako znak, że te domy powinny być ominięte (porównaj Wj 12, 1-14). Izraelici tej nocy spożywają baranka, który jest przyprawiony gorzkimi ziołami i wyruszają w pośpiechu do Ziemi Obiecanej, zabierając na drogę niekwaszone chleby, rozpoczynają podróż z niewoli do wolności.

Egipt to symbol grzechu, zniewolenia i śmierci, a sam Faraon to książę zła, ciemności i szatana. Ucieczka z Egiptu i przejście przez morze Czerwone to symbol chrztu, który jest również ważnym elementem Nocy Paschalnej. Więcej o chrzcie:Ty jesteś moim synem umiłowanym – Chrzest

[11.2] Pascha, a Izraelici w czasach starożytnych

W czasach starożytnych, Pascha miała charakter bardzo uroczysty. Ze wszystkich kierunków do Jerozolimy przybywali pielgrzymi, przybywała również Święta Rodzina: „Jego rodzice każdego roku chodzili do Jeruzalem na święto Paschy. Gdy miał dwanaście lat, udali się tam zgodnie zwyczajem świątecznym”(Łk 2, 41). Tego dnia śpiewano psalmy pochwalne od 113 do 118 (tak zwane Hallel) podkreślając ile to wspaniałości wyświadczył Pan Bóg narodowi Izraelskiemu i odpowiadano „dajemu”, co się tłumaczy „już by i tego starczyło”.

Z całą uroczystością starano się zdążyć przed północą, bo to święto upamiętniające ucieczkę Izraelitów z Egiptu, co przecież czyniono w pośpiechu. Kolejne dni Przaśników (pierwszy dzień to Pascha), to bardziej pół-święta, podczas których spożywano niekwaszony chleb, nazywany również chlebem wolności.

[11.3] Pascha, a Izraelici w czasach nowożytnych

W czasach nowożytnych Pascha była obchodzona przez Izraelitów w domach. Ważnym elementem przygotowań do niej było wyczyszczenie wszystkiego co kwaszone, dlatego dokonywano bardzo gruntownych porządków, czyszczono wszelkie zakamarki, szafy, a nawet kieszenie ubrań. Najistotniejszą częścią święta była wieczerza wieczorna. Przygotowane potrawy symbolizowały życie w Egipcie oraz ucieczkę z kraju niewoli. Dla przykładu gorzkie zioła przypominały o ciężkim życiu w czasach Faraona, czy popularny charoset (tarte jabłka, orzechy i wino) przypominało w wyglądzie glinę zmieszaną ze słomą, materiał z której budowano miasta w Egipcie. Spożywano również czerwone wino przypominające krew baranka.

Na stole stał też kielich dla proroka Eliasza, na którego oczekiwano, bo zgodnie z proroctwami miał przyjść i poprzedzić Mesjasza (porównaj: Jan Chrzciciel – Przygotujcie drogę pana). Końcowa część uroczystości należała do dzieci, kiedy odbywały się różnego rodzaju  zabawy, dla przykładu: „Co to jest jeden?” – Jest jeden Bóg. „A dwa?” – Dwie Tablice Przymierza. I tak dalej.

[11.4] Pascha w Piśmie Świętym

Pascha to przejście z ciemności do światła: „Bóg rzekł: Niech stanie się światłość. I stała się światłość. I widział Bóg, że światłość jest dobra. Oddzielił więc światłość od ciemności” Rdz(1, 3-4). Pascha to przejście z niewoli do wolności, w tym przejście przez morze Czerwone, które zostało rozdzielone. Podobnie przy dziele stworzenia świata zostały rozdzielone wody: „I rzekł Bóg: Niech się stanie sklepienie wśród wód i niech oddzieli jedne wody od drugich” (Rdz 1,6).

Pascha to przejście od śmierci do życia, to ocalenie Izraela przez Mesjasza, tę zapowiedź widać już w pierwszej księdze Tory na Syjonie, gdzie ręka Abrahama jest powstrzymana przez anioła Pana Boga przed zabiciem własnego syna, Izaaka. Abraham potem znajduje barana i jego składa w ofierze. Ta sytuacja przypomina nam ofiarę Baranka paschalnego, który zostaje ofiarowany na ratunek całego Izraela i świata. Jezus Chrystus po trzech dniach prawdziwie zmartwychwstaje, krusząc więzy śmierci. Wcześniej, na Ostatniej Wieczerzy, celebrując święto Pascha i ustanawiając Eucharystię, prosi: „Czyńcie to na moją pamiątkę”.

[11.5] Pascha, a my – Czyńcie to na moją pamiątkę

Po pierwsze należy dobrze przygotować się do święta Pascha. Podobnie jak Żydzi usuwali wszelki zakwas z zakamarków swoich domów, tak my zdecydowanie powinniśmy usunąć zakwas z zakamarków naszych serc. Święty Paweł bowiem powiada: „Nie macie powodu do chluby! Czy nie wiecie, że odrobina zakwasu, zakwasza całe ciasto? Usuńcie stary zakwas, by stać się nowym ciastem, gdyż jesteście ciastem niezakwaszonym. Chrystus przecież został złożony w ofierze jako nasza Pascha. Nie świętujmy więc, używając starego zakwasu, a także zakwasu złości i przewrotności, ale w niezakwaszonej czystości i prawdzie”. (1 Kor 5, 6-8)

Ewangelia która zamieszczona jest we wpisie poniżej, zwraca szczególną uwagę w kilku miejscach. Po pierwsze, gdy Jezus Chrystus mówi: „Tak bardzo pragnąłem spożyć tę Pachę z wami”. Pan Jezus naprawdę pragnie świętować z nami i pragnie dawać nam swoje ciało, które jest ciałem z najlepszej Jego części, czyli Jego Najświętszego Serca. Kolejne istotne miejsce to: „Czyńcie to na moją pamiątkę”. Pan Jezus Chrystus pragnie, aby przeżywać Eucharystię często i aby pamiętać o Nim, bo On jest zawsze wśród nas. Tak, „Czyńcie to na moją pamiątkę”. Zwracają również uwagę słowa: „ten kielich jest nowym przymierzem” – Jezus Chrystus ustanawia Nowe Przymierze, przymierze pomiędzy Panem Bogiem, a człowiekiem, poprzez spożywanie ciała i krwi Pańskiej.

Ofiara Jezusa Chrystusa wyzwala człowieka od grzechu, śmierci i szatana i daje mu nadzieję na zbawienie oraz zmartwychwstanie. Między Starym Przymierzem zawartym na Synaju, a Nowym Przymierzem zachowana jest pełna ciągłość, Pan Jezus Chrystus przyszedł przecież na świat, aby wypełnić Prawo. I jeszcze tutaj: „Już więcej nie będę jej spożywał, aż wypełni się w Królestwie Niebieskim”. To daje nam nadzieję, że jeśli będziemy spożywać Eucharystię i obchodzić święto Pascha tutaj na ziemi, to będzie szansa ucztować święto Pascha również w Królestwie Niebieskim.

Pascha dla chrześcijanina to każda niedziela, dzień Pański, to uczta upamiętniająca śmierć, mękę i  zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, ale też zjednoczenie z Nim w Eucharystii oraz radosne oczekiwanie na jego ponowne przyjście. Pascha dla chrześcijanina to też i przede wszystkim Wielka Noc, jaśniejąca jak dzień, która jednoczy nas wszystkich chrześcijan jako jeden lud, przygotowuje i prowadzi do przejścia z tego nędznego świata do Królestwa Niebieskiego.

Pascha, Eucharystia, Czyńcie to na moją pamiątkę – oczami dziecka – Karmić się Słowem
Pascha, Eucharystia, Czyńcie to na moją pamiątkę – oczami dziecka – Karmić się Słowem

Życie chrześcijanina zaczyna się od przyjęcia chrztu, gdzie zostajemy zanurzeni w wodach śmierci, po to aby wraz z Jezusem Chrystusem zmartwychwstać do nowego życia. Chrzest to zobowiązanie do wyruszenia w podróż (podobnie jak Abraham), zobowiązane do dynamizmu, do ciągłego nawracania się i zadawania śmierci grzechowi, to ciągły powrót do Pana Boga. Życie chrześcijanina powinno być rozświetlane przez paschę Jezusa Chrystusa, czyli przejście ze śmierci do życia, zdarzenie które daje moc duchową w walce z przeciwnościami. Powinno być też rozświetlane przez każdą Eucharystię, wypełniając słowa Jezusa Chrystusa: „Czyńcie to na moją pamiątkę”.

Nasza pascha to ciągłe odchodzenie od egoizmu oraz koncentracji na sobie, i przejście do miłości bliźniego, do dawania siebie, to ciągłe umieranie własnego „ja”, umieranie człowieka grzesznego i powołanie do nowego życia, to powstawanie nowego stworzenia. W Noc paschalną bowiem wszystko staje się nowe: „Pokropię was czystą wodą, abyście się stali czystymi, i oczyszczę was od wszelkiej zmazy i od wszystkich waszych bożków. I dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała. Ducha mojego chcę tchnąć w was i sprawić, byście żyli według mych nakazów i przestrzegali przykazań, i według nich postępowali.” (Ez 36, 25-27).

Przygoda chrześcijanina zaczyna się w momencie przyjęcia chrztu świętego, i życie chrześcijanina to takie życie które jest ciągłą podróżą, które jest dynamiczne i które oscyluje wokół tajemnicy Paschy i Eucharystii: „Czyńcie to na moją pamiątkę”. Taka podróż daje nadzieję na dotarcie do Niebieskiego Jeruzalem, aby tam wygodnie zasiąść przy stole, przy którym też będzie siedział sam Pan Bóg, odprężyć się i odpocząć, oraz ucztować święto Pachy w Jego Królestwie Niebieskim.

[11.6] Pascha, materiały do rozważania

Czytania, psalmy, Ewangelia z Wigilii Paschalnej

Słowo Boże

Nadszedł dzień Przaśników, w którym należało ofiarować Paschę. Jezus wysłał więc Piotra i Jana z poleceniem: „Idźcie i przygotujcie nam Paschę do spożycia”. Oni zapytali: „Gdzie chcesz, abyśmy ją przygotowali?” Odpowiedział: „Kiedy będziecie wchodzić do miasta, spotka was człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim aż do domu, do którego wejdzie. Powiedźcie gospodarzowi tego domu: „Nauczyciel pyta: Gdzie jest pokój, w którym spożyję Paschę z moimi uczniami?” On wskaże wam na górze dużą salę, usłaną dywanami. Tam przygotujcie. Poszli więc, znaleźli wszystko, jak im powiedział, i przygotowali Paschę.

Gdy nadeszła godzina, zajął miejsce przy stole, a wraz nim apostołowie. Wtedy powiedział do nich: „Tak bardzo pragnąłem spożyć tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał . Bo mówię wam: Już więcej nie będę jej spożywał, aż wypełni się w królestwie Bożym”. I wziął kielich, odmówił modlitwę dziękczynną i powiedział: „Weźcie go i rozdzielcie między siebie. Bo oświadczam wam: Odtąd nie będę już pił z owocu winnego krzewu, aż przyjdzie królestwo Boże”.

Następnie wziął chleb, odmówił modlitwę dziękczynną, połamał i dał im mówiąc: „To jest moje ciało, za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę!” Podobnie po wieczerzy, wziął kielich mówiąc: „Ten kielich jest nowym przymierzem w mojej krwi, która jest wylana za was”. (Łk 22, 7-20)

Oto Słowo Pańskie

Echo Słowa/Komentarz

Jeśli czujesz, że powyższe Słowo Boże mówi również do Twojego życia, może pokazuje Ci Twoje słabości, może zachęca do zmiany czegoś istotnego, może pociesza w trudnej sytuacji, może daje nadzieję na przyszłość, umocniony Duchem Świętym, nie wahaj się dać Echa Słowa poniżej. Zanim jednak to zrobisz przeczytaj Zasady Echa Słowa . Potem w białym polu Komentarz poniżej wpisz swoje Echo Słowa  ubogacając innych Braci i Siostry śledzących niniejszą witrynę: Karmić się Słowem .

Dodaj komentarz