[18] Skarby w niebie – Tam będzie też twoje serce

Skarby w niebie. Dzisiaj bardzo trudna Ewangelia, przynajmniej dla mnie. Czuję się czytając te słowa tak mały jak ziarnko piasku. Sam nie wiem czemu, akurat ten temat wpadł mi w oko w ostatnim czasie. Mistrz z Nazaretu powiada tak: „Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi”. Biorąc te słowa dosłownie, kto tę Ewangelię wypełnia? Może pustelnicy żyjący w samotności jak to robił np. święty Szarbel, może skromne osoby które zostawiły wszystko i wyjechały na misję do Afryki, aby opiekować się sierotami?

O ile osobom zakonnym, czy duchownym łatwiej jest wypełniać to słowo, o tyle można się zastanawiać jak te słowa mają się do ludzi, którzy posiadają rodzinę, dzieci i zobowiązania? Myślę, że kluczem do zrozumienia jest dalszy fragment: „Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie też twoje serce”. A skarby powinny być w niebie, a nie na ziemi.

Moje, i tylko moje zrozumienie (Ty powinieneś mieć własne, co słowo Boże mówi do Ciebie) jest takie: trzeba znaleźć taki balans w swoim życiu, aby cel naszej podróży był w niebie, aby Pan Bóg był zawsze i we wszystkim na pierwszym miejscu, aby szukać tego co w górze („szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga” (Kol 3,1)), a dobra ziemskie powinny jedynie być środkiem i służyć temu celowi. Jeśli celem zaś są skarby na ziemi dla przykładu: zdobywanie awansów, budowanie kariery, pogoń za pieniędzmi, czy budowanie wolności finansowej – to nie zbyt dobrze, gdyż tam będzie też twoje serce. Człowiek: „nie może służyć Bogu i mamonie” (Mt 6,24).

[18.1] Skarby na ziemi – tam będzie też twoje serce

Zastanówmy się przez chwilę jakie mogą być skarby na ziemi? Z pewnością dom albo mieszkanie oraz samochód, w końcu trzeba gdzieś mieszkać i mieć czym jeździć. Skarbami dla wielu też jest dobre stanowisko w pracy, zdobyte dyplomy, tytuły, medale, osiągnięte sukcesy, może nawet sława. Skarbem też mogą być wszelkiego rodzaju oszczędności, akcje, lokaty, dzieła sztuki, działki ziemskie. Skarbem na ziemi są też pamiątki czy odziedziczone posiadłości: tak zwana ojcowizna.

Przykre w tym wszystkim jest to, że człowiek ocenia innego na podstawie posiadania powyższych rzeczy. Będąc w swoim życiu po dwóch stronach doświadczyłem wyraźną różnicę, jak się podchodzi do człowieka na stanowisku, z sukcesami, elegancko ubranego, a jak do człowieka szarego, skromnego i pracującego na szeregowym stanowisku, który jeździ starym autem. Tendencja jest taka, że człowiek ocenia i traktuje innego na podstawie skarbów na ziemi.

skarby na ziemi, tam będzie też twoje serce, oczami dziecka, karmić się słowem
Skarby na ziemi – oczami dziecka – tam będzie też twoje serce

Ku naszemu zdziwieniu te wszystkie skarby na ziemi są żałosne dla Pana Boga. Każdy człowiek jest bowiem równy przed Panem Bogiem, tak jak wszyscy jesteśmy równi przed śmiercią. Z pewnością natomiast wagę dla Pana Boga będą miały skarby w niebie.

[18.2] Skarby w niebie – tam będzie też twoje serce

Jakie są zatem Twoje skarby w niebie? Zastanawiałeś się kiedykolwiek nad tym? Zapytałem wyrywkowo kilka osób, ale każdy zrobił dziwne oczy na mnie, ale o co chodzi? Zastanówmy się może wspólnie najpierw jakie mogą być w ogóle skarby w niebie? Myślę, że skarbami jest wypełnianie przykazań i Prawa z Pisma Świętego. Skarbem jest korzystanie z bogactwa sakramentów świętych. Skarbem jest modlitwa czyli budowanie osobistej relacji z Panem Bogiem. Dłuższa i głębsza modlitwa odbywa się na rekolekcjach, czy pielgrzymce, bądź też we wspólnocie chrześcijańskiej. Skarbem jest spełnianie dobrych uczynków w tym także uczynków miłosierdzia względem ciała:

„Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a daliście Mi pić;
byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie,
byłem nagi, a przyodzialiście Mnie,
byłem chory, a zatroszczyliście sie o Mnie,
byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie.” (Mt 25, 35-36).

Spokojnie można przemedytować jak ja spełniam każdy z tych uczynków? Czy daję pić albo jeść dzieciom które cierpią i umierają dla przykładu w Afryce? Jak traktuję przybyszów i migrantów? Czy troszczę się o chorych, czy odwiedzam w więzieniu?

Jedno świadectwo dalszego znajomego które mnie zadziwiło, ale i zaimponowało to gdy wyznał, że obniżył sobie etat w pracy, aby w tym czasie pomagać za darmo chorym w hospicjum. Zdecydowanie to jest skarb w niebie: „byłem chory, a zatroszczyliście się o Mnie”.

Innej ciekawej sytuacji doświadczyłem, gdy kolega zaprosił mnie na wesele, a na tym weselu było przynajmniej kilkanaście osób niepełnosprawnych. Czułem się dziwnie, ale czy to nie był skarb w niebie? „Ale gdy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, kulawych i niewidomych, a będziesz szczęśliwy, bo oni nie mają się czym tobie odwdzięczyć” (Łk 14, 13).

Skarbami w niebie są też post oraz jałmużna. Skarbem jest także głoszenie Ewangelii, zwłaszcza przez tych wszystkich którzy są daleko i w trudnych warunkach na misjach.

Skarbem w niebie jest także wypełnianie uczynków miłosierdzia względem duszy, dla przykładu pierwszy z nich: „grzeszących upominać”. Jeśli widzimy grzeszącego, a nie zwracamy mu uwagi to również stajemy się współodpowiedzialni za jego grzech. „Jeśli jednak ostrzegłeś występnego, by odstąpił od swojej drogi i zawrócił, on jednak nie odstępuje od swojej drogi, to on umrze z własnej winy, ty zaś ocaliłeś swoją duszę” (Ez 33,9).

Należy pamiętać słowa Jezusa Chrystusa jak takie upomnienie czynić. Przede wszystkim w pierwszym podejściu w cztery oczy oraz w miłości (porównaj Mt 18, 15-17). Jeszcze raz, ważne jest, aby robić to w miłości, postarać się porozmawiać i zrozumieć drugiego człowieka, jego życie zanim go upomnimy. Często może się okazać, że problem nie jest w tym człowieku, ale w nas – chcemy usuwać innemu drzazgę, a nie widzimy belki we własnym oku.

Nie byłoby dobrze, aby następujące słowa z Ewangelii odnosiły się do nas: „Obłudniku, usuń najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka brata swego” (Łk 6,42). Miłość zatem jest kluczowa! Bez miłości nie ma się nawet co zabierać za upominanie. Chciałbym powiedzieć, ze sam byłem wiele razy upominany, i to co czasami doświadczałem mogę streścić tak: prawda bez miłości jest w stanie zabić duchowo, a miłość bez prawdy nie jest miłością. Polecam przemyśleć te słowa.

Podsumowując, skarbami w niebie są wszelkie uczynki wypływające z miłości do bliźniego i one są jednocześnie wypełnieniem Prawa: „Kto bowiem miłuje drugiego, wypełnił Prawo. Albowiem przykazania: „Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie pożądaj” i wszystkie inne – streszczają się w tym nakazie: „Miłuj bliźniego swego jak siebie samego!” Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa.” (Rz 13, 8 -10).

[18.3] Skarby w niebie i my

Gdy narodził się mój syn i go zobaczyłem, moje pierwsze wrażenie było takie: przyszedł na ten świat kompletnie bez niczego. Z tego świata, jak będziemy odchodzić nic nie zabierzemy, kompletnie nic, żadnych skarbów ziemskich. Wiem, że ciężko to zaakceptować, wydaje się że lepiej o tym nie myśleć i zmienić temat, ale takie są twarde fakty. Zatem trzeba zadać pytanie: czy moje i twoje skarby są w niebie, czy też są na ziemi? Tam będzie też twoje serce. Dzisiaj zostawiam Ciebie i też siebie – ze słowami: „Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, coś przygotował?” (Łk 12, 20). Potraktuj to słowo Boże poważnie, jutro może być za późno.

Słowo Boże

Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mole i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną. Gromadźcie sobie natomiast skarby w niebie, gdzie mole ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną. Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie  też twoje serce. (Mt 6, 19-21)

Oto Słowo Pańskie

Echo Słowa/Komentarz

Jeśli czujesz, że powyższe Słowo Boże mówi również do Twojego życia, może pokazuje Ci Twoje słabości, może zachęca do zmiany czegoś istotnego, może pociesza w trudnej sytuacji, może daje nadzieję na przyszłość, umocniony Duchem Świętym, nie wahaj się dać Echa Słowa poniżej. Zanim jednak to zrobisz przeczytaj Zasady Echa Słowa . Potem w białym polu Komentarz poniżej wpisz swoje Echo Słowa  ubogacając innych Braci i Siostry śledzących niniejszą witrynę: Karmić się Słowem .

Dodaj komentarz