Duch Święty. Tym czym jesteśmy bez Ducha Świętego to wyschłe kości. To proch ziemi i nędza. Ale gdy zaczynamy rozważać słowo Boże (słuchamy głosu wychodzącego z ust Pana) przez które przychodzi Duch Święty, wszystko się zmienia i wszystko staje się już inne, i nowe. Na początku zapraszam do rozważenia w skupieniu i ciszy słowa Bożego poniżej z Księgi Ezechiela, a następnie do kontynuowania czytania tego ostatniego wpisu.
[33.1] Duch Święty i początki
Przedwieczny Stwórca był od samego początku, był w trzech Osobach. I był Bóg Ojciec, i był Syn (na początku było Słowo), i był też Duch Święty, bowiem już w pierwszym rozdziale Księgi Rodzaju (drugi werset) czytamy: „Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami”.
Człowiek (stworzenie) bez Pana Boga to tylko proch ziemi, tak jak mówi słowo Boże o uczynieniu człowieka: „wtedy to Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą” (Rdz 2,7). A także Psalm: „Gdy skryjesz swe oblicze, wpadają w niepokój; gdy im oddech odbierasz, marnieją i powracają do swojego prochu. Stwarzasz je, gdy ślesz swego Ducha i odnawiasz oblicze ziemi”. (Ps 104, 29-30)
[33.2] Zapowiedź zesłania Ducha Świętego
Czyż wiatr ze wschodu, który rozdzielił wody, podczas przejścia Izraelitów przez morze nie był ocaleniem dla nich, i jednocześnie zapowiedzią późniejszego zesłania Ducha Świętego?
W Księdze Joela zaś znajdziemy: „To mówi Pan: Wyleję Ducha mego na wszelkie ciało, synowie wasi i córki wasze prorokować będą, starcy wasi będą mieć sny, a młodzieńcy wasi będą mieć widzenia. Nawet na sługi i służebnice wyleję Ducha mego w owych dniach” (Jl 3, 1-5).
A także podczas rozmowy Pana Jezusa z Nikodemem jeden na jeden: „Jezus odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. To, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło, jest duchem. Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha”. (J 3, 5-8)
Oraz bardziej oficjalnie i publicznie: „W ostatnim, najbardziej uroczystym dniu Święta Namiotów, Jezus wstał i zawołał donośnym głosem: Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije! Jak rzekło Pismo: Rzeki wody żywej popłyną z jego wnętrza. A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego; Duch bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony”. (J 7, 37-39)
I wreszcie podczas Wigilii Paschalnej w gronie Uczniów: „A Paraklet, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem” (J 14, 26).
[33.3] Przyjście Ducha Świętego, Pentecoste
A kiedy Duch Święty przychodzi wszystko jest inne i nowe, nawet brak znajomości języków pomieszanych podczas budowy wieży Babel nie jest już problemem:
„Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle spadł z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzielały, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Przebywali wtedy w Jerozolimie pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku. Pełni zdumienia i podziwu mówili: ”Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami? Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty?” (Dz 2,1-8)
[33.4] Wyschłe kości i my
Duch Święty przychodzi do nas poprzez rozważane słowo Boże, przychodzi Pocieszyciel, Obrońca, Paraklet, Nauczyciel, Adwokat, Orędownik. I wszystko się zmienia, tak jak u pierwszych Apostołów, którzy zyskują energię i odwagę, aby głosić, że Pan Jezus Chrystus żyje, i jest Panem oraz Zbawicielem.
I jest to ten sam Duch Święty który ma moc doprowadzić nas do zmartwychwstania, o ile tylko w Nas mieszka. Czy jako chrześcijan zapraszam Ducha Świętego do swojej Świątyni serca przez rozważanie Pisma Świętego? Czy pozostaje On tylko w zamkniętym Tabernakulum Biblii, która jest odłożona w kącie, leży zakurzona i przywalona bez szacunku innymi rzeczami?… Wtedy jestem wyschłymi kośćmi.
[33.5] Słowo Boże, Duch Święty, na zakończenie
Niech te trzydzieści trzy wpisy będą moim skromnym dziękczynieniem dla Ciebie Panie Jezu w wiadomej sprawie, a także za wszystko co uczyniłeś z miłości do mnie. Każdy wpis podziękowaniem za każdy rok Twojego życia na ziemi. Proszę pokornie o przyjęcie tego daru.
Kto zaś czytał to skromne dzieło, niech zacytuję Biblię: „Jeżeli jest ono pięknie i zgrabnie ułożone, to tego właśnie ja sam chciałem; jeżeli zaś małą ma wartość i jest przeciętne, to zrobiłem, co było w mej mocy” 2 Mch 15, 38.
Jeśli ten serwis pomógł chociaż jednemu człowiekowi i zachęcił do rozważania słowa Bożego, przez które przychodzi Duch Święty, to jestem przekonany, że warto było się trudzić, i za to chwała Panu!
Adalbert, nieużyteczny sługa Słowa Bożego
[33.6] Sekwencja do Ducha Świętego
Przybądź, Duchu Święty, Ześlij z nieba wzięty Światła Twego strumień.
Przyjdź, Ojcze ubogich, Przyjdź, Dawco łask drogich, Przyjdź, Światłości sumień.
O, najmilszy z gości, Słodka serc radości, Słodkie orzeźwienie.
W pracy Tyś ochłodą, W skwarze żywą wodą, W płaczu utulenie.
Światłości najświętsza, Serc wierzących wnętrza Poddaj Twej potędze.
Bez Twojego tchnienia, Cóż jest wśród stworzenia? Tylko cierń i nędze.
Obmyj, co nieświęte, Oschłym wlej zachętę, Ulecz serca ranę.
Nagnij, co jest harde, Rozgrzej serca twarde, Prowadź zabłąkane.
Daj Twoim wierzącym, W Tobie ufającym, Siedmiorakie dary.
Daj zasługę męstwa, Daj wieniec zwycięstwa, Daj szczęście bez miary.
Słowo Boże
Spoczęła na mnie ręka Pana, i wyprowadził mnie On w duchu na zewnątrz, i postawił mnie pośród doliny. Była ona pełna kości. I polecił mi, abym przeszedł dokoła nich, i oto było ich na obszarze doliny bardzo wiele. Były one zupełnie wyschłe.
I rzekł do mnie: Synu człowieczy, czy kości te powrócą znowu do życia? Odpowiedziałem: Panie Boże, Ty to wiesz.
Wtedy rzekł On do mnie: Prorokuj nad tymi kośćmi i mów do nich: Wyschłe kości, słuchajcie słowa Pana. Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja wam daję ducha, byście ożyły. Chcę was otoczyć ścięgnami i sprawić, byście obrosły ciałem, i przybrać was w skórę, i dać wam ducha, byście ożyły i poznały, że Ja jestem Pan.
I prorokowałem, jak mi było polecone, a gdy prorokowałem, oto powstał szum i trzask, i kości jedna po drugiej zbliżały się do siebie. I patrzyłem, a oto powróciły ścięgna i wyrosło ciało, a skóra pokryła je z wierzchu, ale jeszcze nie było w nich ducha.
I powiedział do mnie: Prorokuj do ducha, prorokuj, o synu człowieczy, i mów do ducha: Tak powiada Pan Bóg: Z czterech wiatrów przybądź duchu i powiej po tych pobitych, aby ożyli. Wtedy prorokowałem tak, jak mi nakazał, i duch wstąpił w nich, a ożyli i stanęli na nogach – wojsko bardzo, bardzo wielkie.
I rzekł do mnie: Synu człowieczy, kości te to cały dom Izraela. Oto mówią oni: Wyschły kości nasze, znikła nadzieja nasza, już po nas. Dlatego prorokuj i mów do nich: Tak mówi Pan Bóg: Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów, ludu mój, i wiodę was do kraju Izraela, i poznacie, że Ja jestem Pan, gdy wasze groby otworzę i z grobów was wydobędę, ludu mój. Udzielę wam mego ducha po to, byście ożyli, i powiodę was do kraju waszego, i poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem i wykonam – mówi Pan Bóg. (Ez 37, 1-14)
Oto Słowo Boże
Echo słowa/Komentarz
Jeśli czujesz, że powyższe słowo Boże mówi również do Twojego życia, może pokazuje Ci Twoje słabości, może zachęca do zmiany czegoś istotnego, może pociesza w trudnej sytuacji, może daje nadzieję na przyszłość, umocniony Duchem Świętym, nie wahaj się dać Echa słowa poniżej. Zanim jednak to zrobisz przeczytaj Zasady echa słowa . Potem w białym polu Komentarz poniżej wpisz swoje Echo słowa ubogacając innych Braci i Siostry śledzących niniejszą witrynę: Karmić się słowem.